image

De levertransplantatie

November 1994 Mary is geinfecteerd geraakt met het hepatitis B virus ook bekend als geelzucht.Uit de boedresultaten blijkt dat de leverfuncties gestoord zijn en het wordt steeds erger. Tegen het einde van de maand begint Mary wartaal uit te slaan en ziet ze allerlei dingen die er niet zijn, de lever is zwaar aangetast.
Vrijdag 2 december wordt Mary naar het ziekenhuis St. Lucas gebracht in Gent, en na enkele onderzoeken worden we verwittigd dat zij voor haar niks meer kunnen doen en laten Mary overbrengen naar het Universitair Ziekenhuis van Gent. Tijdens de korte rit tussen de twee ziekenhuizen geraakt Mary in coma. Aangekomen in de U.Z. wordt het duidelijk dat Mary zeer dringend een levertransplantatie nodig heeft, liefst voor maandag 5 december. Is er op die dag geen lever ter beschikking zullen de machines worden stopgezet en zal Mary overlijden, daar er dan teveel hersenschade zal zijn om een normaal leven te kunnen leiden. Het is nu bang afwachten aangezien er maar drie dagen zijn om Mary te kunnen redden.

Zaterdag 3 december is er een lever beschikbaar, doch de kruisproef is positief, wat wil zeggen dat hij niet geschikt is voor haar lichaam, de wanhoop neemt stilaan toe. Er rest ons niks anders dan hopen op een mirakel dat er op tijd een donorlever binnenkomt, wetende dat er een groot tekort is aan donoren .
Zondagmorgen om 5 uur is er een lever beschikbaar voor Mary;daar zij als eerste op de lijst is geplaats krijgt ze alle voorrang; er is een jonge kerel in Duitsland omgekomen in een verkeersongeval en zijn ouders hebben de toestemming gegeven om zijn lever te laten transplanteren.De ingreep duurt bijna 14 uren en wordt uitgevoerd door een heel team van chirurgen en eindelijk 's avond om 19 uur komt Mary uit de operatiezaal en brengen haar terug naar de intensive care.
Door de ingreep is Mary helemaal opgezwollen daar ze een oedeem had gedaan en haar lichaam vol vocht had opgehoopt. Nu is het alleen wachten tot de lever begint te werken, maar het blijft een ellende de lever wordt permanent afgestoten door het lichaam en men is verplicht om een ander geneesmiddel toe te dienen,het is wel nog experimenteel en komt uit de States waar de resultaten veel belovend zijn. Mary zal vanaf nu tot het einde van haar leven van het geneesmidel F.K. afhangen om de lever in werking te houden en de afstoting tegen te gaan. Dit geneesmiddel zal ook haar immuniteit zeer laag houden wat nodig is tegen de afstoting.
Tijdens haar tijd dat ze in coma lag, en haar partner Francois kwam in de kamer binnen en Mary hoorde hem zag je de hartmonitor beginnen flikkeren omdat haar hartslag versnelde, dit vergeet ik nooit meer. Omdat Mary heel moeilijk ontwaakt uit haar coma, ga ik naar een klooster in Kessel-lo bij Leuven om de zegen te vragen van Padre Pio, later zal Mary zich ontzettend aan deze recent heilig verklaarde vasthouden .Mary zal nog vele weken in het ziekenhuis verblijven, daar de ingreep heel zwaar was en er ook een lange revalidatie periode bij hoort.
Ongeveer 5 maanden later in mei mag Mary het ziekenhuis verlaten.Vanaf dan zal Mary zich maandelijks moeten aanbieden op controle. Gedurende deze hele periode en nu nog hebben we al veel gedacht aan het Duitse gezin,dat hun zoon verloor om Mary te kunnen redden;, maar aangezien dat Eurotransplant die voor de organen zorgt een beleid heeft dat deze personen elkaar nooit mogen kennen of ontmoeten,weten we niet wie deze mensen zijn. Maar er gaat gaat dag voorbij zonder dat ik even aan hen denk.

Het nierfalen

In 2005 maakte we dan een nieuwe Gentse feeste show, maar door haar ziekte moesten we die helaas aflassen. Mary haar nieren begonnen te falen.Mary wou toen dat we de show alleen brachten, maar uit respect voor haar besloten we dat niet te doen;
Mary wou toen dat we de show alleen brachten, maar uit respect voor haar besloten we dat niet te doen; Mary ging vanaf dan 3x per week naar de nierdyalise toch was dit geen hinder voor Mary om haar maandelijkse shows verder te doen zij was altijd even geweldig op scene! besloten opnieuw een Gentse feesten show te geven, maar pech! 5 dagen voor de feesten belandde Mary weer int ziekenhuis en werd de show opnieuw afgelast tot Mary haar grote spijt!
Mei 2006 was haar laatste optreden. Vanaf dan is haar gezondheid dag na dag achteruit gegaan en stopte we de shows; zij wist in feite dat er geen shows meer gingen komen want zij werd te zwak; maar deed ons altijd geloven dat er een betere tijd zou komen om terug te starten.

De longkanker

Oktober 2006 Tijdens de maandelijkse controles wordt een vlek gezien op een van Mary haar longen.
Om geen enkel risico uit te sluiten, daar haar immuniteit heel laag wordt gehouden omwille van de levetrans-plantatie, laat men Mary opnemen in het ziekenhuis om een longbiopsie uit te voeren.Tijdens de relatief kleine ingreep loopt het mis en Mary krijgt een klaplong de biopsie wordt onmiddellijk stilgelegd en Mary wordt naar haar kamer gebracht waar ze moet herstellen van de klaplong. Enkele weken later; daar Mary meermaals een klaplong krijgt, wordt de biopsie opnieuw uitgevoerd.
De uitslag van de biopsie is positief, er is dus sprake van een levensbedreigende tumor.
Daar Mary een lage immuniteit heeft kan ze geen chemo krijgen, maar moet ze op de ouderwetse manier worden bestraald. De therapie is heel zwaar en Mary is heel erg verzwakt door de behandeling. Mary wil niemand tot last zijn en vertelt tegen haar vrienden en familie dat alles goed verlopen is, het tegendeel zal pas later door ons allen ontdekt worden. Mary blijft steeds meer en meer vermageren en zegt dat ze een grote zweer heeft op de slokdarm waar door ze geen voeding meer kan opnemen, ook de nierdialyse wordt steeds zwaarder voor haar en men besluit om tijdens de nierdialyses haar sondevoeding te geven.
Januari 2007 Mary haar toestand gaat zienderogend achteruit, ze is momenteel al zo verzwakt dat ze zich alleen nog kan verplaatsen in een rolstoel. Mary blijft optimistisch en praat over een comeback in de travestieshows en haar groep Les Roses du Paradis. Ze verteld alles zo overtuigend dat we haar steevast geloven en het komende gevaar niet zien.
Februari 2007 Mary is zo erg verzwakt dat ze opnieuw wordt opgenomen in het U Z te Gent, later zal blijken dat Mary het ziekenhuis niet meer zal verlaten.Mary weegt nog maar amper 45 kilo nu en heeft ontzettend veel pijn, waarvoor ze morfine krijgt.
April 2007 Ik ga Mary opzoeken in het ziekenhuis. Het was een echte shok voor me, Ik herkende Mary niet meer, het leekt wel een oude dame die daar lag, amper 40 kilo nog en ze zegt tegen me " zo gauw ik hier buiten kom, kom ik naar de kempen, daar is veel groen en kan ik eens goed uitrusten." En ik geloofde haar weer, ik zag er wel nog een goede afloop in, alsook omdat ze het zo overtuigend wist te vertellen en die hoop uitstraalde.
Enkele weken later bel ik om Mary een gelukkige verjaardag te wensen, doch ik krijg te horen dat ze alleen op een kamer is geplaatst vandaag.
Mary is stervende.